KİRA SÖZLEŞMESİNİN KİRAYA VEREN TARAFINDAN FESHİ NEDENİYLE TAZMİNAT

KİRA SÖZLEŞMESİNİN KİRAYA VEREN TARAFINDAN FESHİ NEDENİYLE TAZMİNAT

                       Sözleşmeye bağlılık ilkesi uyarınca taraflar akdettikleri sözleşmedeki hüküm ve koşullarla bağlı olup kural olarak akdin süresinden önce feshi mümkün değildir. Aksi durumda haklı bir neden olmaksızın sözleşmeyi fesheden tarafın giderim yükümlülüğü doğar. Kiraya verenin tek yanlı olarak akdi feshetmesi, sözleşmeye konu işyerini kiracıya teslim etmemesi bu kapsamda sözleşmenin ihlali niteliğindedir. Bu kapsamda davalının tazminat sorumluluğu bulunmaktadır.

T.C.

YARGITAY

6. HUKUK DAİRESİ

E. 2014/3146

K. 2014/14533

T. 25.12.2014

6098/m. 52, 114/2

DAVA : Mahalli mahkemesinden verilmiş Bulunan tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ancak, davanın miktarı itibariyle duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşüldü:

KARAR : Dava kiracı tarafından kiraya verene karşı açılan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüyle 10.000 TL maddi tazminatın 12.5.2008 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiştir.

1- ) Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- ) Davalı vekilinin belirlenen tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarına gelince; Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin E… İşhanı no:1. da 1984 yılından bu yana kiracı olduğunu, davalının taşınmazda malik olunca haksız eylemlere başladığını, taşınmazı gerektiği gibi kullanmasına engel olduğunu, bu yüzden birçok kiracının taşınmazı tahliye ettiğini, davalının hukuka aykırı eylemleri sebebiyle müvekkilinin zarara uğradığını, kiralananı çavdar ekmeği üzerine pazarlama bürosu olarak kullandığını, müvekkilinin markalı ürünün de zarara uğradığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000 TL maddi ve 20.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı taşınmazın önceki malik tarafından seyahat acentası olarak davacıya kiralandığını, davacının tazminat isteminin haksız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacı kiracıyla önceki malik arasında imzalanan 1.6.1984 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davaya konu taşınmaz Ankara 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’ nin 2008/677 Esas sayılı dosyasında verilen geçici tahliye kararı sonrasında 16.11.2009 tarihli tutanakla tahliye edilmiştir. Mahkemece 2008/181 Esas, 2009/239 karar sayılı ilamla maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen karar Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 2011/5189-15336 Sayılı ilamıyla bozulmuştur. Bozma ilamında davalı kiraya verenin davacı kiracının kiralananı kullanmasını engelleyecek şekilde işlem yaptığı kabul edilmiş ve mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamı uyarınca davacıya davası açıklattırılmış, davacı vekili 27.11.2012 tarihli dilekçesi ile 13.6.2006-21.4.2009 tarihleri arasında kiralananın kullanma imkanı olmadığı halde ödenen kira bedelinin 8.733,48 TL olduğu, sabit telefon ödemelerinin 1.200 TL olduğu, internet ödemelerin 800 TL olduğunu belirterek buna dair dekontlar sunmuş, ayrıca marka değerinde zarar meydana geldiğini belirtmiştir. Bilirkişi raporuyla davacının sunduğu faturaların tutarının 10.387 TL olduğu belirlenmiştir. Diğer bilirkişiden alınan raporda ise marka yönünden zararın tespit edilemediği belirtilmiştir. Mahkemece davacının markaya yönelik zarar isteminin yerinde olmadığı, kiralananı kullanamadığı döneme dair ödemeler sebebiyle zararının 10.387 TL olduğu ancak taleple bağlılık ilkesi uyarınca 10.000 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Sözleşmeye bağlılık ilkesi uyarınca taraflar akdettikleri sözleşmedeki hüküm ve koşullarla bağlı olup kural olarak akdin süresinden önce feshi mümkün değildir. Aksi durumda haklı bir neden olmaksızın sözleşmeyi fesheden tarafın giderim yükümlülüğü doğar. Kiraya verenin tek yanlı olarak akdi feshetmesi, sözleşmeye konu işyerini kiracıya teslim etmemesi bu kapsamda sözleşmenin ihlali niteliğindedir. Bu kapsamda davalının tazminat sorumluluğu bulunmaktadır. Türk Borçlar Kanun’unun 114/2 maddesi uyarınca haksız fiil sorumluluğuna dair hükümler, kıyas yoluyla sözleşmeye aykırılık hallerinde de uygulanacaktır, Bu sebeple davalının kira sözleşmesine aykırı davranmasıyla oluşan sorumlulukta tazminattan indirim yapılmasını düzenleyen T.B.K.nun 52. maddesi uygulama alanı bulacaktır. Bu kapsamda davacı kiracı da feshi müteakip kiracı olarak faaliyetini yürütebileceği yeni bir işyeri bulma konusunda gerekli çabayı göstermek zorundadır. Bunun bir sonucu olarak davacının aynı şart ve koşullarda kiracı olarak faaliyetini yürütebileceği başka bir büro nitelikli taşınmazı yeniden kiralayabileceği sürenin belirlenmesi ve davalı kiraya verenin bu süreye dair kazanç kaybından sorumlu tutulması gerekir.

Mahkemece, davacı tarafından taşınmazın 13.6.2006-21.4.2009 tarihleri arasında davalının engellemeleri sebebiyle kullanılamadığı belirtildiğine göre, yukarda açıklanan ilkeler doğrultusunda tazminat bedelinin tespiti gerekmektedir. Bu husus yerine getirildikten sonra davacının kazanç kaybı alacağı hakkında bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu sebeple bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda 2 numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle 6100 Sayılı H.M.K.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek H.U.M.K.nın 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına istenmesi halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.12.2014 tarihinde oybirliğiyle kafiar verildi.

Bu yazı Avukat, Borçlar Hukuku, Hukuk, Hukuki Danışmanlık, Kira Davası, Taşıma Hukuku, Tazminat Davası kategorisine gönderilmiş ve , , , , , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.